vamosalaplaya La unión hace la fuerza 2007-09-13T23:40:52+00:00
This is an Atom syndication feed. It is intended to be viewed in a news aggregator or syndicated to another site. Please visit the Atom Project for more information.
Tecnología the-shaker: that blog/flickr/multimedia-aggregator kind of thing vamosalaplaya /imag/ed/mujer65x65.png http://vamosalaplaya.lacoctelera.net/post/2007/09/13/el-tiempo-todo-cura-pero-hasta-pasa-tiempo- El tiempo todo lo cura. Pero hasta que pasa el tiempo... 2007-09-13T23:40:52+00:00 2009-01-07T01:37:57+00:00 <p>En mi perfil, un día me atreví a poner "lo que no me mata me hace más fuerte".<br /> Ahora quiero seguir pensando que eso será así. Ya he lidiado con la muerte de mi padre, así que pocas cosas me van a doler más que eso.<br /> Pero por primera vez me enfrento al fin de una relación. Un final quese veía venir pero que siempre intentaba evitar.<br /> En el fondo, siento una mezcla de rabia, odio y añoranza. No sé. Algo extraño que espero que pase rápido.<br /> El tiempo todo lo cura. Dicen. </p> vamosalaplaya /imag/ed/mujer65x65.png http://vamosalaplaya.lacoctelera.net/post/2006/05/22/no-te-olvido No te olvido 2006-05-22T01:32:08+00:00 2007-11-06T07:02:50+00:00 <p>Nunca te olvidaré. No lo dudes.</p> <p>Pero me muero de pena cuando pienso en todas las cosas que te has perdido y en las que te vas a perder. Entre las más importantes y cercanas en el tiempo: una ruptura (te lo conté en el hospital, ¿te acuerdas?)y una boda. </p> <p>Se acaba de asomar al ordenador mamá, mirando de reojo como siempre le gustó hacer, y ha visto lo que estaba escribiendo.<br /> Me preguntó si había leído un artículo de Pérez-Reverte que habla del cenicero que tenemos en la mesa del salón, el de cristal. Apareció con la revista, me señaló el último párrafo y sin mirarme a los ojos, que ya se me empañaban, me preguntó si sería el mismo. «Seguro», le contesté y se fue a la cama tan silenciosa como es ella.<br /> ¡Qué te voy a contar, si sé que te cabreabas todo cuando no recibías una repuesta clara y se hacía la loca con cualquier tontería!</p> <p>Y Reverte ¡ cómo escribe! Ya me cayó la primera lágrima con el título: <a href="http://www.xlsemanal.com/web/firma.php?id_edicion=1027&id_firma=1693">El viejo capitán</a>.<br /> Mientras leía no veía a su tío en medio del mar con los tiburones.<br /> Te imaginaba en Venezuela, rodeado de miles de niños con las hormonas por las nubes en Aventura '92, atracando en el puerto de Mahón con tus grandes gafas de sol y tu gorra, o lidiando por los pasillos del barco con los argelinos.<br /> Incluso te vi en el hospital al recordar al marino retirado en tierra, con los ojos perdidos en el mar.</p> <p>La canción que escucho también te hecha de menos <em>I wish you were here</em>. Es que es más injusta la vida...<br /> Pero sólo queda llorar y pensar que me escuchas, que nos ves y que sigues con nosotras y que siempre lo harás.<br /> No lo dudo. No lo dudes. </p> vamosalaplaya /imag/ed/mujer65x65.png http://vamosalaplaya.lacoctelera.net/post/2006/05/05/vida-marina-primera-persona Vida marina en primera persona 2006-05-05T17:56:10+00:00 2007-11-06T07:01:14+00:00 <p>Los documentales también mueven millones. <em>Planeta azul,</em> la serie sobre la vida marina elaborada por la <a href="http://66.249.93.104/search?q=cache:jUPBz_wuE50J:www.bbc.co.uk/nature/programmes/tv/blueplanet/+blue+planet+BBC&hl=es&gl=es&ct=clnk&cd=1">BBC</a>, en colaboración con Discovery Channel, es una de las producciones más caras de la historia del documental de naturaleza, unos 13 millones de euros, más de 2.000 millones de pesetas.<br /> Después de dos años de grabaciones, el resultado ha sido una serie de nueve capítulos y un cómo se hizo, de 50 minutos cada uno, donde el espectador se sumerge en las profundidades de los océanos para nadar junto a las sardinas o conocer la influencia de los elementos naturales en la vida marina, como las olas, las mareas, la luna y el Sol.<br /> La serie, presentada en Gran Bretaña un día después de la caída de las Torres Gemelas, tuvo una gran aceptación entre el público británico ya que uno de cada tres aseguró haberlo visto. En España fue Canal+ el encargado de estrenar la serie en el 2002.</p> <p>Esta gran producción cuenta con una banda sonora original, que inquieta y conmueve, y con David Attenborough, experto documentalista de animales desde los años 70, que participa sólo como narrador en su versión inglesa.<br /> El primer capítulo, <em>Planeta Azul</em>, muestra la vida, la muerte y el comportamiento de los animales en su esplendor, dramatizando y casi humanizándolos. La gran aportación es, quizás, el emplazamiento de la cámara, que consigue mimetizarse como una especie más y mostrarnos así primeros planos e imágenes nunca vistas. Asistimos a la caza de un ballenato, al apareamiento de los calamares, al desove de las tortugas y viajamos, en definitiva, por las profundidades marinas y tierras costeras en primera persona.<br /> El guión, uno de sus fuertes, está perfectamente medido e hilado y sorprende con los datos aportados, que son comprensibles para todas las edades.</p> vamosalaplaya /imag/ed/mujer65x65.png http://vamosalaplaya.lacoctelera.net/post/2006/04/18/-volver-recordar «Volver» a recordar 2006-04-18T23:00:13+00:00 2007-11-06T06:59:07+00:00 <p>El tiempo pasa pero los recuerdos afloran.<br /> Sigue tan presente como hace un año y, en cierta manera, la película de Almodóvar, <em>Volver</em>, me hizo rememorar y me dio envidia.<br /> No voy a desvelar la trama pero los que la hayan visto lo entederán. Ojalá mi último año hubiese sido ficción, pero la realidad es más cruda que las películas de Almodóvar. ¡Que ya es decir!</p> vamosalaplaya /imag/ed/mujer65x65.png http://vamosalaplaya.lacoctelera.net/post/2006/04/04/matanza-focas Matanza indiscriminada 2006-04-04T00:22:35+00:00 2007-11-06T06:57:46+00:00 <p>Cada primavera, en Canadá, se lleva a cabo la mayor carnicería de mamíferos marinos del mundo. El año pasado los cazadores mataron a 317.672 focas, pero este dato no es definitivo porque cientos de ellas quedan malheridas y mueren más tarde agonizando sobre el hielo.<br /> El Gobierno permite y apoya estas cacerías. Según los informes del Instituto Canadiense para el Comercio y el medio Ambiente, entre 1995 y 2001 se han concedido más de 20 millones de dólares en subvenciones a la industria de la caza de focas. </p> <p>Cada año miles de crías, entre los 12 días y los 12 meses de edad, son asesinadas por su piel, carne, el aceite y por su pene, que se vende como afrodisíaco en el mercado asiático.<br /> Pero la industria que se lleva la mayor parte de la <em>mercancía </em> es la moda. Los cazadores utilizan hakapiks, unos picos para el hielo, para apalear a las focas durante los primeros días de la temporada, pero en los meses siguientes terminan a disparo limpio con los animales. Al 42% de las focas las despellejan cuando aún están vivas y conscientes y la mayoría de las veces las dejan morir allí, para pudrirse sobre el hielo.<br /> Según la <a href="http://www.altarriba.org/2/verguenza/vg1.htm">Fundación Altarriba</a>, los laboratorios Anroch-Pharma, las firmas de moda Prada, Versace y Gucci son los principales importadores de productos derivados de la foca. La empresa VISO de Vigo, que se dedica al calzado, ya ha retirado sus productos del mercado.</p> <p>Aviso a navegantes: la página de Altarriba tiene imágenes muy duras de las cacerías pero puedes unirte a un boicot contra el marisco canadiense. Y es que las pérdidas económicas sobre este importante sector provocará serios conflictos y, si tienen que elegir eliminarán la caza de focas, que genera menos ingresos. </p> <p><img src="myfiles/vamosalaplaya/foca.jpg" width="113" height="84" class="imgizqda" /> </p> vamosalaplaya /imag/ed/mujer65x65.png http://vamosalaplaya.lacoctelera.net/post/2006/03/10/un-recorte-plantilla-deja-mas-3-000puestos-trabajo Más de 3.000 trabajadores despedidos 2006-03-10T15:05:21+00:00 2007-11-06T06:54:37+00:00 <p>Los sindicalistas esperaban impacientes el diez de marzo, cuando volverían a reunirse con los responsables de la SEPI(Sociedad Estatal de Participaciones Industriales) y RTVE. Hubo asambleas y concentraciones durante toda esta semana en los centros de trabajo, pero parece que sus esfuerzos han sido en vano.</p> <p>El presidente de la SEPI, Enrique Martínez Robles, y la directora general de RTVE, Carmen Caffarel, concretan hoy el plan de saneamiento de RTVE que esbozaron el 27 de febrero pasado. </p> <p>Después de la reunión de hoy e prevé que se reduzca <strong>la plantilla en <a href="http://www.lavozdegalicia.es/inicio/noticia.jsp?CAT=126&TEXTO=100000089294">3.133 trabajadores </a></strong>mediante jubilaciones anticipadas y bajas incentivadas, un 39 por ciento de los empleados fijos o con contrato indefinido que hay en la actualidad.<br /> Según el documento entregado hoy por la SEPI y la dirección de RTVE a CCOO y UGT, la nueva organización de RTVE requiere una plantilla de 4.855 profesionales: 3.220 en TVE; 1.148 en RNE y 487 en el Centro Corporativo y los servicios compartidos de la corporación.</p> <p>La adecuación de la actual estructura del ente a "otra más sólida y eficaz, adaptada a las exigencias del mercado audiovisual y capaz de ofrecer un servicio público de calidad", se hará a través de un Plan de Empleo negociado y acordado con los representantes de los trabajadores, garantizando los derechos de cada empleado y procurando las mejores condiciones para su futuro, según el texto.</p> <p>Pero la verdad parece que va a ser distinta y los sindicatos hablan de 4.5000 trabajadores menos.</p> <p>El tiempo lo dirá... </p> vamosalaplaya /imag/ed/mujer65x65.png http://vamosalaplaya.lacoctelera.net/post/2006/03/10/las-reformas-rtve-levantan-ampollas-entre-sindicatos Las reformas en RTVE levantan ampollas entre los sindicatos 2006-03-10T13:42:04+00:00 2007-11-06T06:54:36+00:00 <p>Una de las primeras modificaciones que pretendía realizar el PSOE, tras su llegada al poder, era la reforma de RTVE (Radio Televisión Española), entidad con una deuda superior a los 7.500 millones de euros.<br /> Pero las modificaciones llegan con retraso y discrepancias, y es que TVE es una de las televisiones públicas más caras del mundo.<br /> Caffarel nombró a cinco expertos en medios de comunicación para que estudiaran cómo mejorar el ente y hacer efectivo en el futuro que su control recaiga en el Parlamento. A este equipo se le llamó <em>comité de sabios</em> y tras nueve meses propusieron varias reformas. Entre ellas, que el presidente- director de RTVE sea nombrado por el Congreso.<br /> El 27 de febrero, la SEPI (Sociedad Estatal de Participaciones Industriales), organismo encargado de gestionar el ente, y RTVE presentaron el Plan de Saneamiento y Futuro que prevé un importante recorte de plantilla y la sustitución de los centros provinciales por simples corresponsalías en las comunidades autónomas con televisión regional establecida.<br /> Esta primera decisión pretende ahorrar costes, pues las desconexiones territoriales son diez veces más caras que otras áreas de producción, aunque se mantendrán los 16 centros que a partir de ahora dependerán de los servicios informativos de Madrid.<br /> Todavía no se conoce el número de despidos pero sí que pretenden rejuvenecer la plantilla, aparte de cerrar Radio 4, que emite desde Barcelona en catalán, porque según Enrique Pérez, presidente de la SEPI, con una media de 8.500 oyentes «no se hace servicio público».</p> <p>Movilizaciones<br /> Pero las protestas por el Plan de Saneamiento del ente público español no tardaron en llegar. Los representantes de comisiones y UGT rechazaron las propuestas porque creen que peligran tres mil puestos de trabajo, y «se abandona la función social y de cohesión territorial».<br /> La polémia está servida.</p> vamosalaplaya /imag/ed/mujer65x65.png http://vamosalaplaya.lacoctelera.net/post/2006/03/08/la-nostalgia La nostalgia 2006-03-08T23:37:35+00:00 2007-11-06T06:54:25+00:00 <p>La pérdida se hace cada vez más notable. Con el tiempo, tres meses ya a mis espaldas, el dolor se ha transformado y se ha convertido en una sensación de <a href="http://www.lavozdegalicia.es/buscavoz/ver_resultado.jsp?TEXTO=4507656&lnk=MANUEL,FERNANDEZ,BLANCO">nostalgia</a> que me acompaña todo el día. </p> <p>Estas semanas de ausencia en el blog he pensado más veces en él que nunca en mi vida. Hay tantas, tantas cosas que hacen que me acuerde constantemente de mi padre... Desde viajes que hicimos juntos hasta preguntas que nunca tendrán respuesta. </p> <p>Una mala época para ponerse a pensar. </p> vamosalaplaya /imag/ed/mujer65x65.png http://vamosalaplaya.lacoctelera.net/post/2006/02/27/manuel-fernandez-blanco-internet-fai-o-lonxano-proximo- Manuel Fernández Blanco: «Internet fai o lonxano próximo» 2006-02-27T01:21:10+00:00 2007-11-06T06:53:23+00:00 <p>Está sempre a traballar. Pero cando pode, aproveita para sentarse no seu sillón negro, cunha copa na man e relaxarse vendo un deuvedé de ópera. Manuel Fernández Blanco fala tranquilamente de Internet, dese fenómeno que ve como un punto de fuga para os desexos máis persoais da xente. É o presidente da Escuela Lacaniana de Psicoanálisis- España e membro do Consejo de la Asociación Mundial de Psicoanálisis- Europa polo que coñece de preto este tema. </p> <p><strong>- ¿A onde nos leva Internet?</strong><br /> Internet lévanos ao máis próximo, porque o uso máis habitual ten que ver coa procura do máis íntimo de cada un. De feito, as páxinas máis visitadas son as de contido sexual, e as que conectan coas pantasmas sexuais de cada quen. Polo tanto, por un lado é o máis lonxano, porque non está na inmediatez material, pero por outra parte é o máis íntimo de cada un.<br /> <strong>- ¿Pero se busca tamén a proximidade xeográfica?</strong><br /> Internet fai o lonxano próximo. Digamos que non é o criterio topográfico o que pon por diante, senón o criterio topolóxico. É dicir, non é o que está máis preto no sentido material, é o que está máis preto ao interese propio.<br /> <strong>- Todos coñecemos os aspectos positivos de Internet pero, ¿cales son os máis preocupantes?</strong><br /> O máis salientable é que permite poñer nun escaparate público as fantasías propias, e sempre hai alguén que responde no outro lado. O exemplo máis paradigmático pode ser o antropófago de Rottemburgo, con fantasías caníbalísticas desde a súa temprana infancia e que atopou un foro de persoas con estas mesmas inquietudes en Alemaña. É moi difícil que haxa alguén dispoto a satisfacer estas fantasías, pero o que Intenet facilita é que alguén responda.<br /> Polo tanto, baixo ese foro, o caníbal de Rottemburgo acadou a xente diposta, e a máis dun candidato. Isto posibilita o paso ao acto de cousas que antes era moi difícil que ocorreran.<br /> <strong>- Desde o punto de vista do desenvolvemento da persoa, ¿Internet é bo?</strong><br /> É un instrumento e depende do uso que se faga del. Pode utilizarse para obter documentación, información, etcétera, pero nunca podemos esquecer que o uso máis habitual non é para este cometido.<br /> <strong>- ¿Hai un perfil de persoas que fagan uso, ou abuso, do sexo na rede?</strong><br /> As páxinas de contido sexual son as máis visitadas, pero non quere dicir que sexa un uso exclusivo. Hai que pensar que tal vez Freud tiña razón, que o que máis move a cada un é o sexo, é dicir, os desexos. O que máis se busca na intimidade son contidos que desde o punto de vista social non son tan presentables.<br /> <strong>- ¿Que se podería facer para rematar con este uso?</strong><br /> Nada [ri[. É unha forma de dicilo. Por suposto que hai que ter un control, e de feito as autoridades andan detrás de determinados tipos de contidos delitivos, coma as páxinas de sexo con nenos, pederastia ou o uso fraudulento. Pódese facer algo desde o punto de vista da orde pública para perseguir o delito, pero o uso de Internet como medio de goce é moi difícil. Imponse máis alá de todo intento de control.<br /> <strong>- ¿Non se pode detectar, en serio, ás persoas que delinquen? ¿Levan unha vida completamente normal?</strong><br /> Ben, cando se trata xa de temas delitivos evidentemente non son persoas normais. Pero si é certo que esa anormalidade pode non ser manifesta no seu medio. Poden pasar por bos profesores, bos pais de familia, estudantes universitarios, e mesmo poden estar moi valorados. Este tipo de manifestacións son ocultas, son o máis íntimo, e buscan a maneira de expresarse que Internet lles facilita.<br /> <strong>- ¿Europa podería chegar a ter fenómenos coma o dos <em>hikikomori</em>, xente que vive soamente para Internet?</strong><br /> Si, cada vez a relación co outro é máis complicada na sociedade occidental, baseada no individualismo, o narcisismo a ultranza e a adoración do máis persoal. Pode ser que moitas persoas se refuxien no seu ámbito íntimo e que estean conectados cos demais mediante a tecnoloxía, pero sen a incómoda presenza do outro. Non coa gravidade dos <em>hikikomori</em> en Xapón, que chegan a pecharse no seu cuarto cos obxectos tecnóloxicos durante anos, pero si ese tipo de fenómenos vémolos xa na nosa sociedade. Observámolos en rapaces permanentemente fixados ao ordenador, ao chat, ao messenger, ás conexións co outro pero non presenciais, senón virtuais. Tamén no recurso aos videoxogos ou outro tipo de gadgets da ciencia.<br /> Creo que o fenómeno <em>hikikomori</em> ten que ver, en parte, coa cultura xaponesa pero pode que xa estea presente entre nós. Non do mesmo xeito, pero si a través do aillamento para que a relación sexa cos obxectos tecnolóxicos e en soidade.</p> vamosalaplaya /imag/ed/mujer65x65.png http://vamosalaplaya.lacoctelera.net/post/2006/02/23/o-entroido-e-tradicion-celta O entroido e a tradición celta 2006-02-23T22:35:40+00:00 2007-11-06T06:53:12+00:00 <p>O entroido era unha data máxica para os <a href="http://personal.telefonica.terra.es/web/fillosdebreoga/fiestasgalicia.html">celtas</a>. Eses pobos, que chegaron a Galicia amaban a natureza. Dividían o seu ano en catro estacións e celebraban con grandes festas o paso dunha a outra. </p> <p>Din que os galegos somos moi festeiros pero, ¡que lle imos facer se o levamos nas veas! Os celtas celebraban por todo o alto o final do inverno. O entroido, que festexamos agora dunha maneira cristianizada, comezaba 45 días antes do equinoccio de primavera, e era a festa dedicada a deusa <strong>Briga</strong>.</p> <p>Briga significa exaltada e brillante e é coñecida como Brigantia, Brid, Bride, Briginda, Brigdu, Bridget y Brigit. Dícese que xacía sobre os berces protexendo aos recén nacidos. As tradicións e costumes que a veneran mantense ata hoxe dun modo máis vivo que ningunha outra deidade celta.</p> <p>Foi adorada en Irlanda, Gales, España e Francia como a deusa do lume,da fertilidade, do fogar, das artes marciaias, da saúde, da agricultura, da inspiración, da poesía, adiviñación, domesticación de animais, do amor, da bruxería e o coñecemento oculto, ata que a igrexa a converteu en Santa Brígida sobre o 453 d. C. Como vedes, unha deusa en toda regra.</p> <p>É unha mágoa que nalgunhas cidades galegas non haxa o antigo espírito festivo. Eu, polo menos, non o vexo desde hai anos, malia que recoñezo que tampouco o teño.<img src="myfiles/vamosalaplaya/briga.bmp" width="181" height="269" class="imgcen" /> </p>